Tasavvufta, insan kalbine gayb âleminden âniden gelen şeyler.
Bevâdih kalbe gelen ferahlık ve sevinçtir. Sâhibini güldürür. Yâhut hüzün ve kederdir; sâhibini ağlatır. Bâyezîd-i Bistâmî hazretlerinin; “Bir zaman güldüm, bir zaman ağladım. Ve şimdi ne gülüyor ne ağlıyorum.” buyurması bevâdih hâline işârettir. (Seyyid Abdülhakîm
Arvâsî)

in B