Namazın bölümlerinden her biri; bir namazda kıyâm, rükû ve iki secdenin toplamı.
Bir kimse kırk gün (cemâatle kılınan) namazın birinci rek’atini kaçırmazsa, ona iki berât (kurtuluş vesîkası, senedi) yazılır: Cehennem’den kurtulma berâtı ve nifâktan
(münâfıklıktan) kurtulma berâtı. (Hadîs-i şerîf-Râmûz-ül-Ehâdîs)
Ağız misvâklanmış olarak kılınan iki rek’at namaz, misvaklanmadan kılınan yetmiş rek’at namazdan daha üstündür. (Hadîs-i şerîf-Taberânî, Beyhekî) Âkil (akıllı) ve bâliğ (ergenlik çağına gelmiş) olan her müslümanın her gün beş vakit namaz kılması farzdır. Bu beş vakit namaz kırk rek’at eder. Bunlardan on yedi rek’ati farzdır. Üç rek’ati vâcibdir. Yirmi rek’ati sünnettir. (İbn-i Âbidîn)
Birinci rek’at, namaza durunca; diğer rek’atler ayağa kalkınca başlar ve tekrar ayağa kalkıncaya kadar devâm eder. Son rek’at ise, selâm verinceye kadar devâm eder. (İbn-i Âbidîn) İki rek’atten az namaz olmaz. Akşamın farzı ile vitirden başka, her namaz çift rek’atlidir.
(Tahtâvî)
Her bir rek’atte namazın farzları, vâcibleri, sünnetleri, müfsidleri ve mekrûhları vardır.
(Bkz. İlgili maddeler) (Abdullah-ı Mûsulî)
Namazda rükûa yetişemeyen, o rek’ati imâmla kılmış olmaz. İmâm rükûda iken gelen, niyyet eder ve ayakta tekbîr getirip namaza girer. (Halebî İbrâhim)

in R